مجموعهی ملکوت، چنانکه اقتضای زندهگی و احوال يک موجود زنده است، همواره قبض و بسط از سر میگذراند. تا به امروز، گاهی اوقات چنين بوده است که وقتی عضوی جديد به اين مجموعه پيوسته است، تا زمان حضور آشکار و علنیاش مدتی زمان گذشته است. به هر تقدير، ملکوت صاحب دو عضو جديد شده است که مدتی است در کار نوشتن هستند. نخستين آنها، ساقی خردمند است که وبلاگ طرقه را مینويسند. وبلاگاش را که بخوانيد و يادداشتی که در دبيره نوشته است، حال و هوای وبلاگاش را نشان میدهد. بانو هم در وبلاگاش مدتی پيش و همين امروز دربارهی او دو يادداشت نوشته است به عنوانهای «طرقه» و «زادهی اسفند». اينها خود معرف ساقی خردمند هستند!
ديگری، پرويز جاهد، سينماگر و منتقد فيلم است که حضورش در مجموعهی ما مغتنم و ارزشمند است. جاهد قلمی توانا در عرصهی سينما دارد (نه اينکه مدعی سينمادانی شوم؛ اما قلم او را خوش میدارم). خودش حتماً گزارشی از آثار و احوال خود در دبيره خواهد داد. جاهد، وبلاگ خشت و آينه را مینويسد. عجالتاً مطالب نخست او مجموعهی نقدها و يادداشتهايی است که به قلم او در بیبیسی فارسی منتشر شدهاند و باقی نوشتههای او به تدريج در صفحهی تازهبنيادش پديدار خواهد شد. جاهد، جدای اينکه عضو تازهی ملکوت است، دوستی مهربان و شفيق است که بارها او را زحمت دادهايم و او صبورانه درشتیها و خطاهای مرا تاب آورده است. باشد که ما او را کمتر زحمت دهيم و بيشتر از دانشاش بهرهمند شويم! آمين!