دير زمانی است که جويای این بودم تا داريوش آشوری با نوشتههای نقاد و جاندارش پا به وادی ملکوت بگذارد تا هم نوشتههای خود او يک جا و با نظم و ترتيب بهتری در پهنهی اينترنت مجال ظهور پيدا کند و هم مجموعهی ما از وزن و اعتبار معرفتی، علمی و زبانشناسانهی آشوری بهرهمند شود.
شايد اکنون بيش از سه هفته باشد که صفحهی آشوری را با نام جستار در ملکوت راهاندازی کردهام. شکل و شمايل اين صفحه نيز مانند ساير صفحات ملکوت است (به جز يکی دو تا) که گمان میکنم اختيار کردن اين شکل به همگنی و يکپارچهگی ملکوت کمک میکند. در جستار آشوری، اغلب مطالب به صورت متنی آمده است. اما چنان که خود آشوری هم در يادداشت افتتاحيهی جستار آورده است، خواندن متن هر جستار به طور دقيق لازم است از آن رو که سرسری نوشته نشدهاند. در نتيجه مناسبترين کار برای اين امر استفاده از فايل پیدیاف مطالب است. که تقريباً در همهی موارد وجود دارند. البته هنوز تغييراتی مختصر در بخشهای صفحه به سفارش خود آشوری و اجتهاد اهل فن صورت میگيرد که شايد از اين پس ديگر به چشم نيايد.
باری، حضور آشوری مديون عطف توجه مشتاقانهی خود او و همت پیگيرانهی صاحب سيبستان در متقاعد ساختن آشوری به ملکوتی شدن است. حضور فرخندهی آشوری را به فال نيک میگيرم و اطمينان دارم که جستارهای او فتح بابی خواهد بود برای بحثهای بسيار جدی که شايد اثر ديگرگون در عرصهی اينترنت و وبلاگنويسی بگذارد. شايد اين گام نخست، ساير انديشمندان ما را نيز متقاعد کند تا برای ارتباط بر قرار کردن با بخش پويا و زندهی جامعهی جوان ايرانی از اين ابزار توانمند بهرهی لازم را ببرند و خود را اسير تلقيات کهن و ابزارهای سنتی نکنند. انديشه اگر پا به پای زمانه و به شتابی از همان دست به پيش نرود مهجور و مستور خواهد ماند:
چون گل و می دمی از پرده برون آی و در آی
که دگر باره ملاقات نه پيدا باشد