به گمان من، جای يک توضيح کوتاه و بسيار ضروری در این جا خالی‌ست: هدف اصلی مووبل تايپ از فراهم کردن امکان "تاييد نظر" اين بوده که ما راحت‌تر بتوانيم از شر "پيام‌های بازرگانی" خلاص شويم. پيام‌هایی که روبات‌ها در وبلاگ‌ها می‌گذارند مثل اين: http://blog.malakut.org/eng/archives/008915.shtml#comments
من به اهالی ملکوت رشک می‌برم که گويا تاکنون از اين مصيبت به دور مانده‌اند. دو سه وبلاگی که من دارم و در *سال* بيش از دو يا سه کامنت نمی‌گيرند بدون کم‌ترين اغراق *هر روز* صد و ده-دوازده کامنت روباتی دارند. حذف کردن اين "کامنت"ها در مووبل تايپ جديد مثل آب خوردن است اگر "تاييد نظر" در کار باشد! به هر حال صلاح مملکت خويش خسروان دانند ولی اگر بعدها خواستيد از اين امکان استفاده کنيد دستکم سری به صفحه زير بزنيد:
http://www.sixapart.com/movabletype/docs/mtmanual_weblog_config.html#preferences

سلام داریوش عزیز

بیش از یکسال می گذرد از زمانی که آشنا شده ام با ملکوت و بعضی از ملکوتیان . در این مدت مجالی دست می داده می آمده ام. نظری و گذری.گاهی
هم درودی و بدرودی .
گاهی همراه می شده ام با ماجراهایی که رفته بر این حلقه . تندمزاجی هم کرده ام گاهی . گاهی هم صبوری آموخته ام .
به سهم خودم سپاسگزار زحمات تو هستم که می دانم ساده نیست چرخاندن چرخ ملکوت در زمین.

داریوش عزیز اگر موضوع کامنت ها پیش تر از این مطرح می شد باز من حتما عنان از کف می دادم و به سهم خودم دفاع می کردم از حق آزادی بیان .اما تجربه هایی که در مدت وبلاگ گردیهایم به دست آورده ام نظرم را تغییر داده است . واگذار کردن حق تصمیم گیری در مورد کامنتها به صاحب وبلاگ لازم به نظر می رسید . گذشته از حق مالکیت و بحث جایگاه وبلاگ در عصر جدید که در حقیقت نه به عنوان رسانه جدی و رسمی که بیشتر به عنوان رسانه ای که حامل دغدغه های در لحظه صاحب آن است هرزه نویسی هایی که در کامنتستان دیده می شود این ضرورت را ایجاب می کرد که مدیریت شوند کامنتها . این به نظر من حق صاحب یک ملک خصوصی است که در خانه اش از میهمانش بد و بیراه نشنود .

این هرزه نویسی ها دامن من را هم گرفت که به نوعی عادت کرده ام به کامنت گذاشتن و حالا دل
نمی کنم از آن .انگار به همین خاطر است که نمی توانم خودم را راضی کنم وبلاگی داشته باشم . کامنت گذاشتن برایم راحت تر است . اینجا آدم راحت تر سخن می گوید !!!

این بلای هرزنویسی در آغاز زایش وبلاگستان فارسی دامن مخاطبان را گرفته بود که اگر به دنبال مطلبی جدی می گشتی سر از وبلاگهای پورنوگرافیک در می آوردی . امروز به تجربه آموخته ایم چه چیزی را کجا بیابیم . کم و بیش نویسندگان و مخاطبان هم را یافته اند و تکلیفشان معلوم است . همان بلا امروز در مورد کامنتستان فارسی مصداق دارد که این هم به تجربه حل خواهد شد . تا رسیدن به نقطه ای که همه مان بالغ شویم بهتر است وقت و انرژیمان را صرف بد و بیراه شنیدن نکنیم .
بازهم از زحماتت ممنونم و قدر تلاشهایت را می دانم .

با درود .جواد_ق

داريوش عزيز گمان نمي كنم هيچكدام از اعضاء حلقه از زحمتها و بار سنگين گرداندن ملكوت بي خبر باشند.و قطعا سپاسگذار.كار با سيستم جديد راحت است گو اينكه من هم در مورد قسمت نظرات با سيبستان موافقم. گر چه ميشود آن را اختياري كرد.كه حتما آن هم وقت زيادي از تو ميگيرد كه با گرفتاري هايي كه داري لطف بيش از حد و بقول خودت عشق و علاقه ات را خواهد رساند اين رسيدگي هاي پي در پي.

من اگر جای داريوش بودم اداره‌ی وبلاگ‌ها را به صاحبان آن‌ها واگذار می‌کردم. اهالی ملکوت اگر به گردش کار جمعی معتقدند خوب است ياد بگيرند چگونه اندازه‌ی حروف نوشته‌های خود را تغيير دهند يا مثلأ چگونه از امکان تاييد نظرها بهره ببرند يا نبرند. راهنما و راهنمائی در این موردها از سر و کولِ وب می‌بارد. کار جمعی فردها و تمرين دموکراسی را می‌شود با جست‌وجو و يادگيری ِ مدام هم‌راه کرد. این‌طور به جای آن‌که پنج روز صبر کنيم تا داريوش مشکل‌ها را برطرف کند می‌توانیم خودمان در پنج دقيقه قال قضيه را بکنیم! در ضمن، موضوع غيبتِ "رسيد" هم مشکل غريبی‌ست که ذاتیِ مووبل تايپ تازه نيست و رفع آن هم،به کوتاه سخن، کار يک روز و دو روز نيست!

اين رسيد هم درست می‌شود به زودی. تا به حال فقط وقت داشتم که وبلاگ امير حسين سام را درست کنم. بقيه هنوز زمان می‌برند. مشکل همان مشکل وقت است و حوصله و دل و دماغ و هزار و يک چيز مربوط و نامربوط ديگر. اين هم به زودی درست می‌شود. فقط نياز به يکی دو روز دارم که به طور کامل و محض در اختيار خودم باشم و اصلاً‌ کار و دغدغه‌ی ديگری نداشته باشم.

ضمنا اين سيستم تاييد يک رسيد به من کامنت گذار بدهکار است: پيام شما دريافت شد و پس از ساعتی قابل مشاهده خواهد بود.

عزيز جان، من يکی که با کار مفت و مجانی اصلا موافق نيستم. از اول هم گفته ام. به هر حال تو حق داری از انبوه شدن کارهای حلقه بنالی ولی خب هر که بامش بيش برفش بيش و اميدوارم که به اندازه زحمتی که می بری حرمت و اعتبار هم داری. بسياری از ما وبلاگ نويس شدن مان را مديون تو هستيم بخصوص خود من. من حرفهای زده را تکرار نمی کنم فقط می خواهم بگويم که به اندازه خودم متوجه زحمت و مرارت تو در اين کار و علاقه ای که به اين جمع پريشان داری هستم. مطمئن ام که سيستم تازه بهتر است و من هم با حرمت شکنی معدودی از کامنت گذاران مخالف ام ولی راه تاييد را شخصا نمی پسندم شايد برای اينکه هر وقت کامنتی گذاشته ام که به تاييد نياز داشته و بعد آن را نديده ام -بدون آنکه حرف بدی هم زده باشم- احساس خوبی پيدا نکرده ام. من هم به همان قاعده تو پابندم: چيزی که بر خود نمی پسندم بر ديگران هم پسنديده نمی بينم. باری می دانی که قدردان زحمات تو هستم.