با سلام
ميتوانم از شما سوال كنم كه خودتان اهل كجاييد و از كجا آمديد. كه چنين در مورد شهر من اظهار نظر كرديد ؟ بيصبرانه منتظر تماس شما هستم .تا بسيار بدانيد از آنچه ندانسته سخن گفتيد .
هر چند كه از روي كريمان خجليم
غم نيست كه پرورده ي اين آب و گليم
بر روي زمين نيست چو كرمان جايي
كرمان دل عالم است و ما اهل دليم .
... يا حق

سلام!
بزرگ‌وار! چندی بود كه گذارم به اين ور نيفتاده بود.
می‌بينم كه پا بر همين آب و خاك داری كه ايران است برای همشه ...
كاش در عين مشغله و شلوغی، مجالی بيابی و من افتخاری تا بيش تر آشنا شويم و امكانی برای هم‌راهی و رفاقت اگر قابليت باشد!
×××
از «فروغ» ...

سلام دوست من . اي كاش حالا كه اينجايي سري هم به ما مي زدي تا از نزديك با هم آشنا شويم . تلفن 2443219البته اگر هنوز در كرمان باشي. خوشحال مي شوم

هر چقدر دلت خواست واست برف مى فرستم ... با اولين پرواز :)

خوشا به حال كرمان مردمانش ميهمانانش
مدتها بود كه آن خطه برفي نيامده بود...
براستي كه برف در آن شهر ديدني است
انگار ديدني ها را هميشه بايد بگذاشت و رفت!

ميم عزيز !
خيلي وقت بود به طربستان بارگاه سري نزده بودم ولي اين بار چيزي توجهم را جلب كرد كه تا به حال علي رغم اينكه جلوي چشمم بود نمي ديدم! و اون نام آهنگي به نام صحرا بود از مرضيه ! اول هر چي سعي كردم حدس بزنم چي مي تونه باشه نفهميدم تا اينكه صداي ايرج بسطامي رو قطع كردم و ...( شد داستان حسين كرد شبستري)
خلاصه آقا اسم اون تصنيف سنگ خارا هست نه صحرا! خواستم بگم اگر خواستي اصلاحش كني!

قربانت گردم! حال كه آمدي اين ور آب و «اتصال اينترنت به طرز اسفناك كم سرعت و طاقت سوز» اينجا رو تجربه كردي، بي زحمت اين «طربستان» را هنگام بالا آمدن وبلاگ بي خيال شو و بگذار خود به دلخواه از آن طربي بستانيم! چون گاهي اوقات ناچار مي شويم قيد وبلاگ شما را به خاطر دير بالا آمدنش بزنيم.
سپاس فراوان دارم.