افسوس که در ميانه بزم عاشقانه سلطان ، اين گوشه ملک بساط سوگواري داريم و حرف زدنمان نمي آيد که کسي به ديدن ناممان زانوي غم بغل نکند و بگذرد اين روزها با هر داستاني که پيش آمده ... با اين همه هنوز فرصت نشده تبريکات رعاياي پراگي ( غلامتان سياح به همراه يار عزادار ، قديسه الملکوت )
را خدمت قبله عالم عرض کنيم . قبله عالم بهتر هر کسي مي داند که خوشي سلطان چقدر رعايا را خوش مي کند ... بارگاه قبله عالم نوراني و قلبش شب و روز ، خوش باد

قبله ي عالم به سلامت
دل ما هم براي شما و سلطان بانوي تازه عروس تنگ است. از آنجا که سفر شما دربار را به هم ريخته است، اين دستگاه هاي جديد، اسمش چه بود؟ به قول شما تيليفون، که از خارجه سفارش داده ايد مع الاسف هزينه ي ما را بلا و پايين مي کند و ما دانشجويي زندگي مي کنيم، دخل و خرج بايد با هم بخواند، نه اينکه به فرمان همايوني يکباره از نان خوردن بيفتيم. مقرري سلطاني هم که از انقلاب به اين طرف قطع شده. لذا مجبوريم مکاتبه داشته باشيم. منتظر سقاتي هاي گران بهايتان نيز هستيم. به سلطان بانو نيز کتبا سلام مي رسانيم. خوب شد در ماه مبارک رمضان، مبارک بادي خوانديد. البته مبارک، غلام شماست.
مليح الملکوت

ظهير جان، نامه را خواندم و سورملينای چشم کردم. تصور می کنم دل حضرتش کريستال دوپوست چک باشد. بلور ملور را به رعيت واگذاريد، ظهير جان. دارم می آيم که لنگر بخورم. خودت می دانی که اهل کنگر نيستم. می خواهم در شهر شما لنگر بخورم.

خيلی خوش‌ به حالتان قبله عالم. در شکرستان کامرانی می‌کنيد و عباس ميرزای وليعهد هم فقط با شما دل و دماغ اختلاط دارد. عباس ميرزا مدتی است، قبله عام، که روی از رعيت می‌گيرد. شما هم که از سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کنيد. ما شکايت بی‌التفاتی عباس ميرزا به پيش چه کس ببريم؟ پيش غريبه که نمی‌شود. ما دلمان نمی‌آيد به اغيار بگوييم که عباس ميرزا ديگر چنان در غم غربت ولايات جرمنيه مستغرق است که به تماشای باغ پراگ راغب نيست. ظهيرالملکوت هم شيشه دلش کم نازک نيست. خاصه که در اين اوقات، صدر اعظم بارگاه همايونی هم به بلاد افرنجيه سفر کرده‌اند. القصه اين عزلت ناخواسته تنها با امداد غيرغيبی عباس ميرزا مرتفع می‌شد که نشد.