با پرويز مشکاتيان سه شنبه 20 فوريه 2002
تهران

هو العشق
سخن بگو

اي رازدانِ مستيِ صهبا سخن بگو
اي پرده دارِ منزلِ عنقا سخن بگو
خارِ خشونت است كه در خاكِ ما دميد
اي خنده ات لطافتِ ديبا سخن بگو
تنگ است عرصه بر نفسِ پاكِ آفتاب
اي چهرة گشادة صحرا سخن بگو
خاموشي ات گرفته دگر دامن حضور
غيبت بس است، سينة سينا سخن بگو
هم صحبتِ تمامِ نهنگانِ عالمي
با موج هاي پر صلابتِ دريا سخن بگو
بالاتري ز پردة اين گوش هاي تنگ
بيرون ز سوزِ نالة ني ها سخن بگو
بُغضي كه قرن هاست فرو خورده اي به دل
آن دل نه جاي اوست، به غوغا سخن بگو
در ديرها عياني و در كعبه اي نهان
اي نورِ كفر و سرّ هويدا سخن بگو
با هر كلامِ جاري ات از بطنِ خاكِ ما
جوشيده است جانِ مسيحا سخن بگو
محبوسِ اين زبان نه تويي، اي بيانِ عشق!
امروز را خموش، ز فردا سخن بگو

داريوش
پنجشنبه 5 مهر 1380، 00:58 بامداد
تهران، بني هاشم